Calkiem niedawno "wpadlam" na strone Sam Toft....jej rysunki znalam juz od dawna dzieki LaM....reprodukcje zabawnych "profesorkow" - tak glownego bohatera nazywa LaM - mozna kupic w Ikei...ale nigdy wczesniej nie zastanwialam sie kto jest autorka/em tych uroczych ilustracji.
...uwielbiam patrzec jak ktos rysyje...z dziecnstwa pamietam programy prof Wiktora Zina i fascynacje jego rysunkami...teraz ogladam na YouTube jak lekka kreska tworzy swiat Sam Toft :)
...sprawdzilam tez ceny ...oryginalne rysunki w londysnkich galeriach potrafia ksztowac nawet 3 tys funtow!...fajnie jest zyc z robienia czegos co sie bardzo lubi...szczegolnie jest to tak mila, tworcza praca i szczegolnie jesli przynosi tak konkretne dochody :)
...urocze prawda ??:)
Fantastyczne są te rysunki!!! Mam w kuchni, z Ikei. Ktoś mi powiedział, że to Pan Musztarda..? A może mi się śniło. :)
OdpowiedzUsuńA nie.. w tytule posta jest.. gapa ze mnie :D
OdpowiedzUsuńPrawdziwa sztuka musi być droga:)
OdpowiedzUsuńCiekawe... tylko mogę sobie wyobrazić, że fajnie jest żyć...
OdpowiedzUsuń:)))
anna.osiem
Zgadza się, robienie czegoś co się lubi, a na dodatek zarabianie na tym, to jak wygrana na loterii.Tylko, że można stać się pracoholikiem :) i to z przyjemnością.
OdpowiedzUsuńFaktycznie rysunki mają klimacik.
Ten wpis Zuzo - wydał mi się szczególnie podbudowujący. I szczególnie dzisiaj - bo za oknem pada, jest szaro i smutno a mi się udzieliło :(
OdpowiedzUsuńRysunki są prześliczne - ja nie bywam w Ikei, ale już gdzieś mi się rzucił w oczy Pan Musztarda.
Połączenie pasji z zarobkowaniem to wymarzona sprawa, ale powiem, że tutaj w Polsce jest jak szkoła przetrwania. Ech - co ja będę dużo mówić - po prostu zaraz o tym napiszę na moim blogu. Natchnęłaś mnie - nie ma co :)
cudze chwalicie itd.
OdpowiedzUsuńzatem ja ci Zuza polecam moją znajomą:
http://mama3swinek.blogspot.com/
jej obrazki już dostępne tu:
http://www.pakamera.pl/pink-ink-0_s12049792.htm
jeszcze grubej kasy nie zarabia, ale ja jej wróżę świetlaną przyszłość ;)
Bonjour je cherche juste la traduction
OdpowiedzUsuńMerci
DSl je viens de trouver
OdpowiedzUsuńSuper ce dessin puis ce blog est vivant le bonheur
Odsznurowałam sznurek Kury Domest. I potwierdzam. Fajnie mieć pasję, za którą ktoś nam jeszcze zapłaci. Dzięki za poranne wzruszenia.
OdpowiedzUsuńGRACIAS por seguir mi blog NOS NECESITAN blog que está nomminado entre otros para premiar por la labor diaria que realizo contra la cruedad hacia ellos..Agradeceriamos de corazón tu voto si así lo deseas solo tienes que entar en NOS NECESITSN Y VERAS UN votame ENTRA EN EL Y TE LLEVARÁ A nos necesitan A SU LADO HAY UN CUADRITO CLICLEAS SOBRE EL Y YA TENDRE TU VOTO..gRACIAS SINCERAS .cON CARIÑO vICTORIARACIAS
OdpowiedzUsuńZuza, dziękuję za Sam - nie znałam i cieszę się, że wrzuciłaś na bloga, bo obrazki i opowieści naprawdę urocze.
OdpowiedzUsuńsympatyczne
OdpowiedzUsuń